Not 1

Finans ve yatırım, bu alana yönelmek; kuralların dışında kalarak kendi felsefeni sisteme dayatmak, sanırım kaybetmenin en doğru metadolojisi bu olabilir. Bu zamana kadar deneyimlediğim gerçeklik bu. Hepsini kabul etsem de Bence karanlığı inşa edebiliyorsak, ışığıda pek tabi de biz inşa edebiliriz. Tüm bu gerçekliğe ve romantizme nazaran, hala eğlenceli. Piyasa diye tanımlanan kolektif eylem kaosa vb. bir yapıya teslim edilemeyecek kadar büyükken, nasıl oluyor da içeri giren herkes başarılarının düşleriyle ateşte kavrulmak zorunda kalıyor. Bence insana ihtiyaç duyan Bu kolektif sömürünü olayındaki gerçeklik ise Piyasayı yönlediren kitlesel bir manipulasyon mekanizması olmalı, Eğer düşündüğün varsayılansa kaybetmeye hazır olmalısın. Varlığı gizli bir çipin beynini ele geçirdiğini bilsende bu bilgiyle ne yapabilirsin, çipi sökebilme imkanın da yok. Daha akıllı olmak daha fazla kaybetmene sebebiyet verebilir. Şanslı olmayı mı dileyeceksin. Yoksa kuralları olmayan bir oyundan keyif almaya devam ederek birikim yapmaya mı. Neyseki enflasyon hala en geçerli canavar. Süreci hızlandırmak ve ya yavaşlatmak eylemlere bırakılmış durumda. Başarı diye adlandırılan şey sadece sadakat. En sadık olan en çok başı okşanan. En sadık olan ideası hala benim için aslında kaybetmeye mahkum olan. Sadakat teslimiyeti içererir, Piyasaya teslim olarak nasıl eğlenebilirsin. Oturup "Warren Buffet"çılık mı oynamam gerekiyor. Saçmalık, en baştan kurallar onun leyhine. Değil aynı noktadan başlamak başlıngıçta bir nokta bile sayılmam mümkün değil. Daha fazlası her zaman olmalı, işte dalgalarda boğulmak da böyle bir şey. Eğer eğlenebiliyorsan en azgın okyanuslarda boğuşmak, kıyıda boğuşanları bekleyip servet biriktirmekten daha keyifli.